Aanpassen

Door Petra Korstanjeaanpassen

Aanpassen doen we dagelijks om met elkaar door het ritme van de samenleving te komen. In onze maatschappij vraagt het veel van onze cooping om met de voordurende veranderingen om te gaan. Aan de oppervlakte is niet altijd direct te zien dat we heen en weer geslingerd worden tussen onze eigen wensen en verlangens en eisen van onze directe omgeving en maatschappij. Een bepaalde aanpassing is nodig om je te kunnen handhaven. Maar hoeveel is dat dan?Aan welke wensen?Een waaraan precies? De”ideale” aanpassing is voor iedereen verschillend omdat elke individu reageert vanuit zijn eigen ervaringen en beeld van de wereld. Jouw kaart hoeft niet het gebied van de ander te zijn.

Maar wat gebeurt als je (te )veel hebt aangepast?

Dan heb je veel moeten conformeren naar je omgeving en was er weinig ruimte voor jou als persoon en daarmee ook voor de vorming van je persoonlijkheid. Hierdoor kon het gebeuren dat je eigen identiteit in de knel is gekomen. In de psychologie gaat er men vanuit dat het belangrijk is voor de vorming voor je persoonlijkheid dat je kritisch leert nadenken en het vermogen ontwikkeld om weerstand te bieden tegen de eisen van de omgeving, wanneer deze eisen ons belemmeren in onze persoonlijke ontwikkeling. Onze persoonlijkheid is samengesteld uit verschillende onderdelen. Je zou het in twee groepen kunnen verdelen. Erfelijk aanleg, dat zijn je talenten, interesse, erfelijke factoren, karaktereigenschappen en vanuit je opvoeding. Dit palet draagt bij aan je mogelijkheden, kennis en vaardigheden. De begrippen karakter en persoonlijkheid worden vaak voor hetzelfde bedoeld en er over gedacht dat dit een vast gegeven is.

Bijvoorbeeld, als iemand zegt zo ben ik nu eenmaal en zo ben ik nu eenmaal opgevoed. Hiermee geef je jezelf een etiket en wordt het iets statisch en onveranderbaars. In de praktijk zie ik dat problemen steeds opnieuw ontstaan omdat men blijft doen wat men altijd heeft gedaan en wel verwacht dat het anders moet.

Aanpassen

Het is ook niet gemakkelijk als je bekijkt hoe het onderwijs is ingericht, zowel vroeg als nu. Uit onderzoek is gebleken dat met de instelling meten = weten,de creativiteit van kinderen minder ruimte krijgt om te ontwikkelen. En als je tegelijkertijd thuis voordurend rekening hebt moeten houden met een ouder die alle aandacht nodig had door psychische problemen en/of een verslaving. Ga er maar aan staan!Niet verwonderlijk dat dan het zicht op je eigen persoonlijkheid wat vertroebeld raakt.

Persoonlijkheidvorming is een werkmodel.

Je start met wat je hebt en gaat op zoek naar je hulpbronnen die je kunnen helpen met delen in jou die verdere ontwikkeling en ontplooiing van eigenschappen, behoeften, interesse, gewoontes en capaciteiten nodig hebben Of delen in jou ontdekken die verwaarloosd zijn. Dit is een dynamisch proces waarin het van belang is te kijken naar de relatie met je omgeving en jou als persoon waarin je je zo prettig mogelijk kan voelen. Zo ontdek je dat het mogelijk is om met je capaciteiten en kansen van binnenuit te organiseren.

 

Comments are closed.